Un seis de Mayo

(AUTORA SOL-SOLITARIA)

Recordando a mi Hija


 

Un seis de Mayo murió,

en mis brazos ví como se apagaba,

era la luz divina,

de su hermosura inmaculada.  

 

 

Mi hija querida, mi amor de por vida,

se fue apagando, poco a poco,

en mis brazos se extinguía.  

 

 

¡Y no recuerdo si fue ayer!,

¡o ya pasaron tres días!,

si mi alma dolorida,

sufre y sufre mas cada día.  

 

 

Quisiera poder besarte,

 y decirte hija mía,

que aún estas aquí cerca,

que aún estas con vida.  

 

 

Solo tengo tu recuerdo,

mientras  veo en la  fotografía,

esa carita de ángel,

que poco a poco se extinguía.  

 

 

Y te fuiste allá lejana,

mientras yo me consumía,

eres fragua de mi alma,

eras toda, mi compañía.  

 

 

Mas nunca podré con este dolor,

pues me quema el sentido,

se me rompe el corazón,

 por ti cariñito mío.  

 

 

No puedo sobreponerme,

aunque se que esté mal,

pues tu me viste valiente,

pero ya no pude mas.  

 

 

Fragua de mis sentimientos,

perdona mi dolor de madre

que nadie me vea llorar,

a  mi rostro no  vea nadie,

fui valiente y natural

hasta que de mi... Te la llevaste Padre.  

 

 

 Hoy regreso a ese día

en que te fuiste mi amor 

 por el camino que yo no quería.

Ya  descansaste  mi niña,

de ese mal que tu tenias,

y a mi me quedó el dolor,

jamás tendré tu alegría .

 

 

Y Dios me guardó la flor,

la flor que yo mas quería,

te fuiste sin decirme adiós,

¡y mamá murió... junto a ti, ese día!